Skip to content
Crónicas de una inquilina
Crónicas de una inquilina

  • INICIO
  • Pubblicazioni in Italiano
  • Publicações em Portugues
  • English Posts
  • Textes en français
  • ACERCA DE LA AUTORA
  • CONTACTO
  • LIBROS PUBLICADOS
  • PINTURAS
  • RELIQUIAS DE ARBITRAJE
Crónicas de una inquilina

As andas de Cecilia

Posted on 16 de febrero de 20239 de enero de 2024 By Ilka Oliva-Corado

Tradução do Beatriz Cannabrava, Revista Diálogos do Sul

Cecilia nunca imaginou que depois de trabalhar em uma maquila em sua natal Puerto Lempira, Gracias a Dios, Honduras, chegaria a trabalhar pintando casas nos Estados Unidos. Ele não aterrizou em restaurantes de comida rápida, tampouco em trabalhos de manutenção, a esperava o rubro da construção e da jardinagem. 

Embora em seu país de origem as mulheres que carregam a família nas costas estão acostumadas a realizar tarefas que pelo gênero lhe corresponderia aos homens, o novo para ela fui subir em umas andas para pintar o céu das casas. Quando emigrou lhe disseram que havia trabalho de sobra nos Estados Unidos, tudo dependeria a que Estado fosse, se um que produz frutas e verduras ou um industrial. 

Cecilia emigrou seguindo o amor de Paco, seu namorado de toda a vida com o que casou um mês antes que ele emigrasse, não deu tempo de ficar grávida, embora tivesse querido. Passaram três anos e Paco não mandou buscá-la como havia prometido, sempre a chamava e lhe dizia que o trabalho estava lento e que não havia podido economizar para a viagem; então ela o arranjou com os primos que tinha em La Vegas e emigrou no dia do seu aniversário de dezenove anos.

Ao chegar ficou sabendo que o seu Paco querido vivia com outra mulher, o desterrou de sua vida e se prometeu que quando conseguisse economizar tramitaria os papéis do divórcio. Seu primeiro trabalho foi cortando grama com uma máquina podadora pequena, a industrial a impressionou, mas depois de dois anos a manejou. Trabalhou em jardinagem por cinco anos, nada diferente do seu trabalho no campo. 

Um dia lhe chegou a oferta de trabalhar colocando tetos nas casas e se lançou, ganharia cinco dólares a mais por hora. Um trabalho cansativo e de muito estresse para seus joelhos pois estava todo o dia ajoelhada, mas aprendeu o ofício muito rápido. Esteve aí dois anos, e aos vinte e seis um pretendente lhe ofereceu trabalho pintando casas e decidiu tentar, começou pelo princípio, aprendendo o nome das ferramentas, tirando o pó das paredes e como misturar a tinta. 

Dez anos leva Cecília trabalhando pintando casas; se especializou nos acabamentos, por pura tentativa, ninguém lhe ensinou, mas desde o primeiro dia prestou atenção a tudo o que faziam seus companheiros. Assim é que durante o dia ela sobe nas grandes andas para pintar o céu das casas e fazer as decorações que os donos pedem; nesse trabalho deixou solta a sua imaginação e das mãos lhe brotaram ramos de árvores e cores de céus em pampa, rios de água cristalinas e flores de muitas cores. 

De noite quando chega ao apartamento onde mora com seus primos, Cecília toma as telas e começa a pintar, a artista que a miséria em seu país não lhe permitiu desenvolver, finalmente no Norte pode ser. Ela pinta para que sua alma se expresse, depois tira as telas de suas molduras, as enrola e as guarda embaixo da cama, para dar passo finalmente ao descanso e sonhar com telas, cores e pincéis. 

Se você pretende compartilhar esse texto em outro portal ou rede social, por favor mantenha a fonte de informação URL: https://cronicasdeunainquilina.com

Ilka Oliva-Corado @ilkaolivacorado

Comparte esto:

  • Haz clic para compartir en X (Se abre en una ventana nueva) X
  • Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva) Facebook
  • Haz clic para compartir en Telegram (Se abre en una ventana nueva) Telegram
  • Haz clic para compartir en Pinterest (Se abre en una ventana nueva) Pinterest
  • Haz clic para compartir en WhatsApp (Se abre en una ventana nueva) WhatsApp
  • Haz clic para enviar un enlace por correo electrónico a un amigo (Se abre en una ventana nueva) Correo electrónico
  • Haz clic para compartir en LinkedIn (Se abre en una ventana nueva) LinkedIn
  • Haz clic para compartir en Pocket (Se abre en una ventana nueva) Pocket
  • Haz clic para imprimir (Se abre en una ventana nueva) Imprimir
  • Haz clic para compartir en Tumblr (Se abre en una ventana nueva) Tumblr
  • Haz clic para compartir en Reddit (Se abre en una ventana nueva) Reddit

Me gusta esto:

Me gusta Cargando...
Las Insurrectas Portugués Relatos

Navegación de entradas

Previous post
Next post

Related Posts

Post frontera. (XVII)

Posted on 3 de junio de 201423 de abril de 2018

País de llegada: los mil oficios. Mucama (I). Nunca he tenido un trabajo fijo, de esos de lunes a viernes o de lunes a sábado o de lunes a domingo. Siempre es de trabajar unos días en un lugar y completar la semana en otros con los famosos horarios de…

Comparte esto:

  • Haz clic para compartir en X (Se abre en una ventana nueva) X
  • Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva) Facebook
  • Haz clic para compartir en Telegram (Se abre en una ventana nueva) Telegram
  • Haz clic para compartir en Pinterest (Se abre en una ventana nueva) Pinterest
  • Haz clic para compartir en WhatsApp (Se abre en una ventana nueva) WhatsApp
  • Haz clic para enviar un enlace por correo electrónico a un amigo (Se abre en una ventana nueva) Correo electrónico
  • Haz clic para compartir en LinkedIn (Se abre en una ventana nueva) LinkedIn
  • Haz clic para compartir en Pocket (Se abre en una ventana nueva) Pocket
  • Haz clic para imprimir (Se abre en una ventana nueva) Imprimir
  • Haz clic para compartir en Tumblr (Se abre en una ventana nueva) Tumblr
  • Haz clic para compartir en Reddit (Se abre en una ventana nueva) Reddit

Me gusta esto:

Me gusta Cargando...
Read More

Itinerantes en un arrabal.

Posted on 11 de diciembre de 201323 de abril de 2018

El catorce de noviembre del 87 la vida le daría al clan Oliva Corado una oportunidad de tener casa propia. Así lo sentenció la  nía Lila que para aquel tiempo aún no  se había convertido en Nanoj. Era su sueño: que sus hijas fueran a la escuela y que no …

Comparte esto:

  • Haz clic para compartir en X (Se abre en una ventana nueva) X
  • Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva) Facebook
  • Haz clic para compartir en Telegram (Se abre en una ventana nueva) Telegram
  • Haz clic para compartir en Pinterest (Se abre en una ventana nueva) Pinterest
  • Haz clic para compartir en WhatsApp (Se abre en una ventana nueva) WhatsApp
  • Haz clic para enviar un enlace por correo electrónico a un amigo (Se abre en una ventana nueva) Correo electrónico
  • Haz clic para compartir en LinkedIn (Se abre en una ventana nueva) LinkedIn
  • Haz clic para compartir en Pocket (Se abre en una ventana nueva) Pocket
  • Haz clic para imprimir (Se abre en una ventana nueva) Imprimir
  • Haz clic para compartir en Tumblr (Se abre en una ventana nueva) Tumblr
  • Haz clic para compartir en Reddit (Se abre en una ventana nueva) Reddit

Me gusta esto:

Me gusta Cargando...
Read More

Clarice Lispector, fedele alla sua essenza selvaggia

Posted on 19 de diciembre de 20209 de enero de 2024

Tradotto da Monica Manicardi Questo testo appartiene alla serie Las Insurrectas La grande scrittrice Clarice Lispector compie 100 anni. La straordinaria scrittrice che non ci ha mai creduto, troppa purezza nella sua anima per camminare nella vita con l’ego dell’intellettualità. I suoi testi si facevano strada nella vita quotidiana, con…

Comparte esto:

  • Haz clic para compartir en X (Se abre en una ventana nueva) X
  • Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva) Facebook
  • Haz clic para compartir en Telegram (Se abre en una ventana nueva) Telegram
  • Haz clic para compartir en Pinterest (Se abre en una ventana nueva) Pinterest
  • Haz clic para compartir en WhatsApp (Se abre en una ventana nueva) WhatsApp
  • Haz clic para enviar un enlace por correo electrónico a un amigo (Se abre en una ventana nueva) Correo electrónico
  • Haz clic para compartir en LinkedIn (Se abre en una ventana nueva) LinkedIn
  • Haz clic para compartir en Pocket (Se abre en una ventana nueva) Pocket
  • Haz clic para imprimir (Se abre en una ventana nueva) Imprimir
  • Haz clic para compartir en Tumblr (Se abre en una ventana nueva) Tumblr
  • Haz clic para compartir en Reddit (Se abre en una ventana nueva) Reddit

Me gusta esto:

Me gusta Cargando...
Read More

Deja un comentarioCancelar respuesta

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.

Search

Ilka Editorial

Autora

Antología Luz de faro

Categorías

  • Alemán
  • Arte
  • Artículos
  • Audio
  • Entrevista
  • Fotografías
  • Francés
  • Inglés
  • Italiano
  • Las Insurrectas
  • Pinturas y dibujos
  • Poesía
  • Portugués
  • Presentación
  • Relatos
  • Sueco
  • Uncategorized
  • Video

Entradas recientes

  • Fleur de pito
  • Flor de pito
  • Camagua Beans
  • Fagioli camagua
  • Haricot camagua 
  • Feijão maduro
  • Frijol camagua
  • Atol de Poleada

Facebook

Facebook

Archivos

Suscríbete al blog por correo electrónico

Suscripción al newsletter

Sígueme

  • Instagram
  • Facebook
  • X
©2025 Crónicas de una inquilina | WordPress Theme by SuperbThemes
%d