Skip to content
Crónicas de una inquilina
Crónicas de una inquilina

  • INICIO
  • Pubblicazioni in Italiano
  • Publicações em Portugues
  • English Posts
  • Textes en français
  • ACERCA DE LA AUTORA
  • CONTACTO
  • LIBROS PUBLICADOS
  • PINTURAS
  • RELIQUIAS DE ARBITRAJE
Crónicas de una inquilina

Silêncio de humanistas matam povos indígenas da mesma forma que a violência governamental

Posted on 5 de noviembre de 20219 de enero de 2024 By Ilka Oliva-Corado

Tradução do Beatriz Cannabrava, Revista Diálogos do Sul

Sempre nos disseram, geração após geração, desde tempos pós ditaduras que em boca fechada não entram moscas, por isso é que somos tão descarados, porque não se trata do medo pelos que viveram nossos avós nas ditaduras, mas sim de olhar para outro lado quando a violência é vivida pelos povos originários que sempre foram vistos como garçons ao serviço dos mestiços urbanos. Os mais golpeados, os empobrecidos, os explorados até a morte, os assassinados em massa.

Se há gente que foi violentada na história latino-americana, são os povos originários que sobreviveram a genocídios durante 500 anos e, no entanto, sua resistência é superior a qualquer papel de universidade e rua asfaltada. Foram traídos uma e outra vez pelo mestiço humanista que com seu silêncio esconde qualquer ato de violência perpetrado a partir do governo que, com seus tentáculos de opressão, criminaliza qualquer manifestação de denúncia e resistência levada a cabo pelos povos originários. 

A partir do governo lhes tiram o direito à educação, à saúde, a uma vida integral, obrigam a que sirvam ao proprietário de terra mais rasteiro e até ao mestiço mais morto de fome; em troca de uma miséria limpam suas casa e cuidam dos seus filhos. Porque são, junto aos negros, os últimos da fila, os que carregam em suas costas todos os males da sociedade imoral e traidora que se senta à vontade sobre a dignidade daqueles que que continuam olhando para a frente, embora lhes escorra sangue do rosto e tenham os pés arrebentados.

Continuam sendo essas mãos as que edificam, as que se solidarizam, continuam sendo essas massas as que abrigam, continuam sendo esses olhos os que, apesar do pranto, vislumbram os amanheceres de luta e resistência que jamais um mestiço poderá igualar. São eles os que conhecem a terra e seus encantos, a voz das montanhas e a tempestade do mar, são eles os que sabem da sabedoria dos rios e da nobreza dos vulcões. São eles aqueles que conhecem a imensidão da chuva e a pureza das pétalas das flores silvestres. 

Nós, os medíocres, os arrogantes, os mestiços urbanos, somos a traição, o silêncio que mata quando esconde a violência governamental e olhamos para outro lado, porque a luz que emana do coração dos povos originários nos obriga a esconder-nos debaixo da cama, ao ser tão diminutos e covardes diante de tanta coragem, resistência e dignidade dos que levam mais de 500 anos lutando.

Os títulos de universidade, o asfalto e o teflon podemos meter conosco embaixo das camas, pois não têm lugar quando se trata de luta e integridade, porque para isso temos o exemplo dos mestres dos mestres que, sem saber ler nem escrever, nos ensinam a defender a terra e a vida, irmanados em solidariedade. 

Nós somos bons, mas para a traição e para o silêncio que mata da mesma forma que disparando a metralha, temos também as mãos manchadas de sangue porque afinal de contas nesta sociedade de máscaras, ninguém pode esconder a cruz de sua paróquia.

Se você pretende compartilhar esse texto em outro portal ou rede social, por favor mantenha a fonte de informação URL: https://cronicasdeunainquilina.com

Ilka Oliva Corado @ilkaolivacorado

Comparte esto:

  • Haz clic para compartir en X (Se abre en una ventana nueva) X
  • Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva) Facebook
  • Haz clic para compartir en Telegram (Se abre en una ventana nueva) Telegram
  • Haz clic para compartir en Pinterest (Se abre en una ventana nueva) Pinterest
  • Haz clic para compartir en WhatsApp (Se abre en una ventana nueva) WhatsApp
  • Haz clic para enviar un enlace por correo electrónico a un amigo (Se abre en una ventana nueva) Correo electrónico
  • Haz clic para compartir en LinkedIn (Se abre en una ventana nueva) LinkedIn
  • Haz clic para compartir en Pocket (Se abre en una ventana nueva) Pocket
  • Haz clic para imprimir (Se abre en una ventana nueva) Imprimir
  • Haz clic para compartir en Tumblr (Se abre en una ventana nueva) Tumblr
  • Haz clic para compartir en Reddit (Se abre en una ventana nueva) Reddit

Me gusta esto:

Me gusta Cargando...
Artículos Portugués

Navegación de entradas

Previous post
Next post

Related Posts

Biblioteca en Comapa, Jutiapa.

Posted on 4 de enero de 2013

Comparto fotografías de la  nueva biblioteca comunitaria en Comapa, Jutiapa. GRacias al apoyo incondicional de Red de Bibliotecas Comunitarias, a Violeta Cetino y Roberto Orellana. Biblioteca en Comapa, Jutiapa. También adjunto un video que gravé el día de hoy  como agradecimiento a tan grande aventura. Comparto el enlace de las fotografías…

Comparte esto:

  • Haz clic para compartir en X (Se abre en una ventana nueva) X
  • Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva) Facebook
  • Haz clic para compartir en Telegram (Se abre en una ventana nueva) Telegram
  • Haz clic para compartir en Pinterest (Se abre en una ventana nueva) Pinterest
  • Haz clic para compartir en WhatsApp (Se abre en una ventana nueva) WhatsApp
  • Haz clic para enviar un enlace por correo electrónico a un amigo (Se abre en una ventana nueva) Correo electrónico
  • Haz clic para compartir en LinkedIn (Se abre en una ventana nueva) LinkedIn
  • Haz clic para compartir en Pocket (Se abre en una ventana nueva) Pocket
  • Haz clic para imprimir (Se abre en una ventana nueva) Imprimir
  • Haz clic para compartir en Tumblr (Se abre en una ventana nueva) Tumblr
  • Haz clic para compartir en Reddit (Se abre en una ventana nueva) Reddit

Me gusta esto:

Me gusta Cargando...
Read More

Érase una vez un pueblo tan pero tan mediocre que llamaba a votaciones.

Posted on 31 de agosto de 2015

Cualquier parecido es pura chiripa. Este era un pueblo que a los Pueblos Indígenas les llamaba indios patas rajadas, tufosos, piojosos e ignorantes. Que cada vez que los miraba llegar a la capital a realizar bloqueos o manifestaciones en exigencia de Derechos Humanos y justicia, les gritaba huevones sin oficio….

Comparte esto:

  • Haz clic para compartir en X (Se abre en una ventana nueva) X
  • Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva) Facebook
  • Haz clic para compartir en Telegram (Se abre en una ventana nueva) Telegram
  • Haz clic para compartir en Pinterest (Se abre en una ventana nueva) Pinterest
  • Haz clic para compartir en WhatsApp (Se abre en una ventana nueva) WhatsApp
  • Haz clic para enviar un enlace por correo electrónico a un amigo (Se abre en una ventana nueva) Correo electrónico
  • Haz clic para compartir en LinkedIn (Se abre en una ventana nueva) LinkedIn
  • Haz clic para compartir en Pocket (Se abre en una ventana nueva) Pocket
  • Haz clic para imprimir (Se abre en una ventana nueva) Imprimir
  • Haz clic para compartir en Tumblr (Se abre en una ventana nueva) Tumblr
  • Haz clic para compartir en Reddit (Se abre en una ventana nueva) Reddit

Me gusta esto:

Me gusta Cargando...
Read More

No se limite en el género, ame.

Posted on 23 de noviembre de 2014

De qué ratos  he querido escribir este artículo, por fin lo hago. Hace varios años que vengo recibiendo correos electrónicos de lectoras casadas, solteras, divorciadas que me dicen: es que si fueras hombre te diría que estoy enamorada de ti. Y yo les digo: ¿cuál es la diferencia? Es que…

Comparte esto:

  • Haz clic para compartir en X (Se abre en una ventana nueva) X
  • Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva) Facebook
  • Haz clic para compartir en Telegram (Se abre en una ventana nueva) Telegram
  • Haz clic para compartir en Pinterest (Se abre en una ventana nueva) Pinterest
  • Haz clic para compartir en WhatsApp (Se abre en una ventana nueva) WhatsApp
  • Haz clic para enviar un enlace por correo electrónico a un amigo (Se abre en una ventana nueva) Correo electrónico
  • Haz clic para compartir en LinkedIn (Se abre en una ventana nueva) LinkedIn
  • Haz clic para compartir en Pocket (Se abre en una ventana nueva) Pocket
  • Haz clic para imprimir (Se abre en una ventana nueva) Imprimir
  • Haz clic para compartir en Tumblr (Se abre en una ventana nueva) Tumblr
  • Haz clic para compartir en Reddit (Se abre en una ventana nueva) Reddit

Me gusta esto:

Me gusta Cargando...
Read More

Deja un comentarioCancelar respuesta

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.

Search

Ilka Editorial

Autora

Antología Luz de faro

Categorías

  • Alemán
  • Arte
  • Artículos
  • Audio
  • Entrevista
  • Fotografías
  • Francés
  • Inglés
  • Italiano
  • Las Insurrectas
  • Pinturas y dibujos
  • Poesía
  • Portugués
  • Presentación
  • Relatos
  • Sueco
  • Uncategorized
  • Video

Entradas recientes

  • Fleur de pito
  • Flor de pito
  • Camagua Beans
  • Fagioli camagua
  • Haricot camagua 
  • Feijão maduro
  • Frijol camagua
  • Atol de Poleada

Facebook

Facebook

Archivos

Suscríbete al blog por correo electrónico

Suscripción al newsletter

Sígueme

  • Instagram
  • Facebook
  • X
©2025 Crónicas de una inquilina | WordPress Theme by SuperbThemes
%d